‘Zawsze myślałam, że umrę na zawał podczas stosunku… Ale nie. Umrę ze śmiechu’.
W ciągu tygodnia całe życie obróciło się jak w kalejdoskopie. Jakby moja ręka trzy razy przypadkowo zadrżała.
Bo w ostatnią piątkową noc wszystko wyglądało całkiem inaczej.
I trzeba być wielkim przyjacielem i mocnym przyjacielem,
żeby przyjść i przesiedzieć z kimś całe popołudnie tylko po to,
żeby nie czuł się samotny.
Odłożyć swoje ważne sprawy i całe popołudnie poświęcić
na trzymanie kogoś za rękę.
I okazuje się, że ja tak umiem, i jestem bardzo z siebie dumna!
O piątej nad ranem czuję się, jakbym była na świecie całkiem, całkiem sama. I co ciekawe zanika mój instynkt stadny i czuję się genialnie. A jeszcze piękniej jest, gdy kolejni ludzie budzą się z promieniami porannego słońca i widząc mój promienny uśmiech oraz rozświetlone oczy, sami szeroko się uśmiechają, mówiąc szczere ‘dzień dobry’.
Dobra, dziś Sylwester, a do Nowego Roku zostało mi równo osiem godzin i trzydzieści minut, to ja Wam życzenia złożę.
Ekhm, ekhm! Chciałabym, żebyście zawsze się uśmiechali, zawsze chichotali, zawsze starali się widzieć same dobre rzeczy, a te złe (o ile w ogóle sie pojawią), to też sobie tak je obrućcie, żeby wyglądały jak te dobre, no. I żebyście zawsze czuli między aortą a lewym płucem to ciepełko, które parzy Was w usta i każde je tak dziwnie wykrzywiać w górę. Żebyście zawsze mieli do kogo ryj otworzyć. Żebyście zawsze kochali i byli kochanymi.
A poza tym, to wiadomo – dużo seksu, kasy i alkoholu. I uwagi wraz z koncentracją oraz koordynacją ruchową [tak, tak - piję do Ciebie, Łukaszu].
A moje postanowienia?
No, sto lat. :)
Do Nowego Roku pozostały dwadzieścia cztery godziny i trzydzieści dziewięć minut. Myślę więc o tym, co się stało i rozmyślam, czy to stać się powinno czy może nie. Robię swoisty bilans raz jeszcze.
Jest kilka spraw do zmienienia i kilka cech do naprawienia, a zmiana cyfry w dacie to dobra okazja.
Hihi, to tylko taka próba.
