W ciągu tygodnia całe życie obróciło się jak w kalejdoskopie. Jakby moja ręka trzy razy przypadkowo zadrżała.

• Brak kawałka mózgu, no żesz by to jasna.
• Natychmiastowa utrata zaufania do moich Panów.

Bo w ostatnią piątkową noc wszystko wyglądało całkiem inaczej.

żeby przyjść i przesiedzieć z kimś całe popołudnie tylko po to,

żeby nie czuł się samotny.

Odłożyć swoje ważne sprawy i całe popołudnie poświęcić

na trzymanie kogoś za rękę.

I okazuje się, że ja tak umiem, i jestem bardzo z siebie dumna!

O piątej nad ranem czuję się, jakbym była na świecie całkiem, całkiem sama. I co ciekawe zanika mój instynkt stadny i czuję się genialnie. A jeszcze piękniej jest, gdy kolejni ludzie budzą się z promieniami porannego słońca i widząc mój promienny uśmiech oraz rozświetlone oczy, sami szeroko się uśmiechają, mówiąc szczere ‘dzień dobry’.

Ekhm, ekhm! Chciałabym, żebyście zawsze się uśmiechali, zawsze chichotali, zawsze starali się widzieć same dobre rzeczy, a te złe (o ile w ogóle sie pojawią), to też sobie tak je obrućcie, żeby wyglądały jak te dobre, no. I żebyście zawsze czuli między aortą a lewym płucem to ciepełko, które parzy Was w usta i każde je tak dziwnie wykrzywiać w górę. Żebyście zawsze mieli do kogo ryj otworzyć. Żebyście zawsze kochali i byli kochanymi.

A poza tym, to wiadomo – dużo seksu, kasy i alkoholu. I uwagi wraz z koncentracją oraz koordynacją ruchową [tak, tak - piję do Ciebie, Łukaszu].

A moje postanowienia?

• Nie będę przeklinać.
• Nie będę pić.
• Nie będę palić.
• I jedno moje, którego nie powiem, bo się i tak pewnie nie uda…

No, sto lat. :)

Jest kilka spraw do zmienienia i kilka cech do naprawienia, a zmiana cyfry w dacie to dobra okazja.

Hihi, to tylko taka próba.